เล็บมือนาง

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Quisqualis indica  L.
ชื่อวงศ์ : COMBRETACEAE
ชื่อสามัญ : Drunen sailor, Rangoon ceeper
ชื่ออื่นๆ : จะมั่ง, จ๊ามั่ง (ภาคเหนือ), ไท้หม่อง (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน), อะดอนิ่ง (มลายู-ยะลา)
ลักษณะทั่วไป :  ไม้เถาเลื้อยเนื้อแข็งขนาดกลาง เลื้อยพาดพันไปกับต้นไม้อื่น แตกกิ่งก้านสาขาเป็นพุ่มหนาทึบ เถาอ่อนเป็นสีเขียว ตามลำต้นและเถาอ่อนมีขนสีเหลือหรือสีน้ำตาลอมเทาปกคลุมอยู่ แต่ต้นแก่ผิวจะเกลี้ยง ใบรูปหอกขอบขนานหรือรูปรี ปลายใบเรียวแหลม โคนใบกลมหรือค่อนข้างรูปหัว ดอกมีกลิ่นหอมออกเป็นช่อที่ยอดและตามซอกใบห้อยย้อยลงมา ดอกเริ่มบาน สีขาวเปลี่ยนเป็นสีชมพูจนถึงแดงเข้ม ผลทรงรีแคบๆ 5 พู ยาวประมาณ 2.5 เซนติเมตร สีน้ำตาลแดงเป็นมัน ชอบแสงแดดแบบเต็มวัน
แหล่งกำเนิด และการกระจายพันธุ์ : มีถิ่นกำเนิดในเอเชียเขตร้อนทั่วไป
ประโยชน์ : ใบใช้ตำพอกแก้บาดแผล เป็นยาสมาน หรือใช้ทาแก้แผลฝี แก้อักเสบ รากใช้ถ่ายพยาธิ รักษาตานซาง มีสรรพคุณเป็นยาระบาย และเมล็ด ใช้เป็นยาขับพยาธิตัวกลม และพยาธิเส้นด้ายในเด็ก

Scroll to Top