ชื่อวิทยาศาสตร์ : Carica papaya L.
ชื่อวงศ์ : CARICACEAE
ชื่อสามัญ : Papaya, Pawpaw, Tree melon
ชื่ออื่นๆ :มะก้วยเทศ (ภาคเหนือ), หมักหุ่ง (ลาว, ภาตตะวันออกเฉียงเหนือ), ลอกอ (ภาคใต้), กล้วยลา (ยะลา), แตงต้น (สตูล)
ลักษณะทั่วไป : ไม้ล้มลุก อายุหลายปี สูง 3-6 เมตร เปลือกต้นเรียบ สีน้ำตาลออกขาว ลำต้นตรง ไม่มีแก่น แตกกิ่งก้านน้อย มีรอยแผลใบชัดเจน มียางขาวข้น ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับรอบต้นหนาแน่นที่ปลายยอด ใบรูปฝ่ามือ ขนาด 80-120 เซนติเมตร ขอบใบเว้าเป็นแฉกลึกถึงแกนก้าน ก้านใบเป็นหลอด ดอกแยกเพศอยู่คนละต้น ดอกเพศผู้ออกเป็นช่อยาวห้อยลง ดอกสีขาว กลีบดอกมี 5 กลีบ มีกลิ่นหอม ดอกเพศเมียสีขาว ออกเป็นช่อกระจุกตามซอกใบ ดอกมีขนาดใหญ่ กว่าดอกเพศผู้ ผลรูปกระสวย ผิวเรียบ เปลือกบาง มียางสีขาว ผลสดสีเขียวเข้ม พอสุกเปลี่ยนเป็นสีส้ม รับประทานได้ มีเมล็ดมาก เมล็ดกลม สีดำ มีเยื่อหุ้มเมล็ดสีขาวใส
แหล่งกำเนิด และการกระจายพันธุ์ : มีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนของทวีปอมเริกากลาง ได้แก่ ประเทศเม็กซิโก และคอสตาริกา และมีการแพร่กระจายมายังทวีปเอเชีย  
ประโยชน์ : ผลสุกเป็นยากัน หรือแก้โรคเลือดออกตามไรฟัน เป็นยาระบาย ยางจากผลดิบเป็นยาช่วยย่อย ฆ่าพยาธิ รากเป็นยาขับปัสสาวะ