ชื่อวิทยาศาสตร์ : Stephania pierrei Diels
ชื่อวงศ์ : MENISPERMACEAE
ชื่อสามัญ : Bellyache Bush, Cotton Leafed Jatropha
ชื่ออื่นๆ : บัวกือ (เชียงใหม่, เพชรบุรี), บัวเครือ (เพชรบูรณ์), บัวบก (กาญจนบุรี,นครราชสีมา), เปล้าเลือดเครือ (ภาคเหนือ)
ลักษณะทั่วไป : ไม้ล้มลุก มีหัวใต้ดินีขนาดใหญ่ กลมแป้น เปลือกหัวสีน้ำตาล เนื้อในสีขาวนวล รสชาติมันและเฝื่อนเล็กน้อย ลำต้นแทงขึ้นจากหัว โค้งงอลงสู่พื้นดิน เป็นไม้กึ่งเลื้อยทอดยาวได้ประมาณ 3-5 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปเกือบกลม หรือกลมคล้ายใบบัวแต่จะมีขนาดเล็กกว่า เส้นผ่าศูนย์กลางใบประมาณ 3-6 เซนติเมตร ก้านใบยาว 2-3.5 เซนติเมตร ติดที่กลางแผ่นใบ ดอกออกเป็นช่อกระจุกที่ซอกใบ เป็นดอกแยกเพศ กลีบเลี้ยง 4-5 กลีบ รูปขอบขนาน สีเหลือง ไม่มีกลีบดอก ผลมีลักษณะเป็นทรงกลม มี 1 เมล็ด รูปเกือกม้า
แหล่งกำเนิด และการกระจายพันธุ์ : จัดเป็นพรรณพืชป่า มีการสันนิษฐานกันว่ามีถิ่นกำเนิดในป่าเขตร้อนชื้นในทวีปเอเชียบริเวณประเทศไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย กัมพูชา ลาว เมียนมาร์ และเวียดนาม เป็นต้น สำหรับในประเทศไทยสามารถพบได้ในป่าเบญจพรรณ ป่าดิบชื้น และบริเวณป่าดิบแล้งของเขาหินปูน โดยจะพบได้ทั่วทุกภาคของประเทศ
ประโยชน์ : ใบส่วนยอดสีแดงม่วงใช้เป็นวัตถุดิบให้สีย้อมเส้นไหมให้สีเขียวอมเหลือง  ในทางสมุนไพร ใบต้มรับประทานแก้ปวดท้อง แก้ไข้ ตำพอกแก้ฝี แก้ผื่นคัน เมล็ด เป็นยาระบาย ทำให้อาเจียน ตำพอกทาแผลโรคเรื้อน