ชื่อวิทยาศาสตร์ : Dimocarpus longan Lour.
ชื่อวงศ์ : SAPINDACEAE
ชื่อสามัญ : Longan
ชื่ออื่นๆ : ลำใยป่า (ทั่วๆไป), เจ๊ะลอ (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน)
ลักษณะทั่วไป :  ไม้ยืนต้นขนาดกลาง เปลือกของลำต้นมีสีน้ำตาลเข้ม ผิวของเปลือกแตกเป็นสะเก็ดทั้งลำต้น  ใบ คล้ายใบมะม่วง แต่ขนาดเล็กกว่า ปลายใบสุดจะมีติ่ง ดอกออกเป็นช่อ ดอกมีขนาดเล็ก สีเหลืองหรือสีน้ำตาลอ่อนผลกลมสีน้ำตาล ผิวเกลี้ยง เนื้อในผลเป็นสีขาวใส เมล็ด กลม สีดำ
แหล่งกำเนิด และการกระจายพันธุ์ : มีถิ่นกำเนิดมาจากประเทศจีน และได้แพร่กระจายเข้าสู่ประเทศอินเดีย ศรีลังกา เมียนมาร์ ฟิลิปปินส์ ประเทศในแถบยุโรป และอเมริกา ประเทศไทยพบลำไยพื้นที่ในป่าที่จังหวัดเชียงใหม่ และเชียงราย
ประโยชน์ : เป็นพืชเศรษฐกิจทำรายได้ให้กับประเทศ เนื้อผลแห้งต้มเป็นเครื่องดื่ม รากสดต้มกับน้ำตาลกรวดรับประทานเป็นยากระจายเลือด เปลือกของต้นมีสีน้ำตาลอ่อนหรือเทา และมีรสฝาดใช้ต้มเป็นยาหม้อแก้ท้องร่วง