วิทยาศาสตร์ : Azadirachta indica A.Juss var.siamensis  Valeton.
ชื่อวงศ์ : MELIACEAE
ชื่อสามัญ : Siamese neem tree
ชื่ออื่นๆ : กะเดา (ภาคใต้), สะเลียม (ภาคเหนือ)
ลักษณะทั่วไป : สะเดาเป็นต้นไม้ขนาดกลาง สูง 12-15 เมตร ทุกส่วนมีรสขม เส้นรอบวงของลำต้นสะเดายาวประมาณ 30-60 เซนติเมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกลมหรือคล้ายเจดีย์ต่ำเปลือกของต้นสีน้ำตาลเทาหรือเทาปนดำแตกระแหงเป็น ร่องเล็กๆ หรือเป็นสะเก็ดยาวตามต้น แต่เปลือกของกิ่งอ่อนเรียบ ใบเป็นช่อแบบขนนก ใบย่อยรูปหอก กว้าง 3-4 เซนติเมตร ยาว 4-8 เซนติเมตร ขอบใบหยัก ใบออกเวียนกัน ตอนปลายกิ่งสะเดาจะผลิใบใหม่พร้อมกับผลิดอก ดอกเป็นดอกช่อสีขาว ผล กลมรี อวบน้ำ ผลแก่สีเหลือง ภายในผลมี 1 เมล็ด
แหล่งกำเนิด และการกระจายพันธุ์ : สะเดาเป็นไม้ดั้งเดิมของเขตเอเชียอาคเนย์ พบทั่วไปในประเทศเมียนมาร์ อินเดีย สะเดาพบในป่าเบญจพรรณและป่าแดง มักขึ้นปะปนกับไม้ใหญ่ชาวบ้านนำมาปลูกทั่วไป
ประโยชน์ : เนื้อไม้ใช้ในการก่อสร้างและทำเฟอร์นิเจอร์ รากแก้ลม เสมหะที่แน่นในอก จุกคอ ใบใช้เป็นยาฟอกฝี เป็นยาฆ่าแมลง ดอกช่วยในเรื่องการเจริญอาหาร และช่วยย่อยอาหาร แก้พิษ เลือดกำเดา บำรุงธาตุ ผลอ่อนใช้ถ่ายพยาธิ แก้ริดสีดวง และปัสสาวะพิการ